زندگی نیاز به انرژی دارد، شاید از دریافت بخشش طبیعت، یا شاید از انباشت خود. در این فضا تصویر فقط نقش خود را به عنوان یک "رایکار" انجام می دهد، اما تصویر دیجیتال،زمان فشرده سازی و فضای جمع آوری، "انرژي"ي که از يه دانه گياهي خارج ميشه رو جلوي چشمان ما مادي ميکنه
در قلب بیننده، این تصویر این انرژی را به یک احساس پر جنب و جوش، حرکت به سمت بالا، جمع می کند، یک سرود زندگی از طبیعت به کسانی که راه خود را از دست داده اند می خواند.اگر ارائه یک پلت فرم نوآورانه برای هنر یک تجلی رسمی از تصویر است، پس به طور همزمان " شکل دادن و نفوذ کردن " خلاقیت هنری با احساسات، تجلی هسته ای از تخریب تصویر و تغییر شکل هنر در عصر دیجیتال است.
![]()
تصویر همیشه انتخاب اصلی برای "داستان گفتن" بوده است. در قالب شکل دادن به هنر، تصویر با تخیل مجازی هنر ترکیب می شود، آن را با واقعیت همپوشانی می کند،با استفاده از "نتایج نادرست" برای منعکس کردن "احساسات واقعی"" تلاش بزرگ" از فرمت "موکومنتری" برای نشان دادن مدرن سازی جنگل فولادی پیشرفت تکنولوژیکی انسان استفاده می کند، اما آن را به طور نامناسب با محیط طبیعی ترکیب می کند.
![]()
از اقیانوس های وسیع تا بیابان ها، حس سرکوب بر بیننده تعلیق می کند. "چی باعث می شود یک تلاش بزرگ بزرگ باشد؟" این سوال دلسوزانه دقیقاً این است که، در عصر دیجیتال،تصاویر ایده های انتزاعی را با یک مفهوم مشخص می کنند.، بیان پویا؛ فراهم کردن مسیرهای جدید برای انتقال عاطفی هنر.
![]()
قدرت بیان تصاویر اغلب به احساسات اجازه می دهد تا ریشه در واقعیت داشته باشند در حالی که همزمان از مرزها فراتر می روند و به آرامی به قلمرو هنر می رسند.کار غوطه ور هولوگرافیک "تغییرات دریا" فضای رویایی را ایجاد می کنداین هنرمند در سرزمین مرموز سینکیانگ قدم می زند، جایی که تغییرات چشم انداز در طول میلیون ها سال، کوه ها، رودخانه ها و دریاچه های آن را با قدرت، انعطاف پذیری و زیبایی پر کرده است.
![]()
با استفاده از تصاویر در زمان واقعی تولید شده توسط یک برنامه، این نوسانات انرژی "بی پایان" از طریق نور و سایه تفسیر می شود.زنده گی ابدی طبیعت و انرژی بی نهایت تولد دوباره در تصاویر به عنوان "از کوه های باشکوه و رودخانه ها به پر جنب و جوش، نور نبض دار، بالاخره به آرامش برگشته، به یک آبی عمیق، اما گرم، عمیق تبدیل شده است که مانند کوه ها ثابت است".این فضای فیزیکی به طور ناچیز به یک میدان تعامل عاطفی توسط تصاویر تبدیل می شود.، شکل گیری مجدد ابعاد بیانگر هنر معاصر.
![]()
هنگامی که یک پرتو پروژکتور به مرزهای فضای فیزیکی نفوذ می کند، ما شاهد نه تنها یک پیشرفت تکنولوژیکی، بلکه یک گسترش انقلابی از ابعاد بیان هنری نیز هستیم.به عنوان یک رسانه حیاتی برای ایجاد هنر رسانه های جدیدتکنولوژی پروژکتور در حال تعریف مجدد قوانین فیزیکی و منطق ادراکی آفرینش است، سطوح معماری را به ارگانیسم های تنفسی تبدیل می کند، جریان داده را به عنوان یک طیف احساسی تجسم می کند،و خلوت را به یک ظرف معنوی عمیق تبدیل می کنداین شکل بیان، از محدودیت های مادی آزاد می شود،نه تنها به هنرمندان ابزارهایی برای بازسازی واقعیت می دهد بلکه یک کانال هماهنگ بین بیننده و اثر هنری ایجاد می کند، که مستقیماً به روح می رسد.
![]()
در تکامل اکوسیستم هنر آینده، ویدئو به طور اجتناب ناپذیر ویژگی های رسانه ای خود را فراتر می برد و تبدیل به یک عنصر اصلی در ساخت یک سیستم زیبایی شناختی واقعیت و مجازی می شود.با تکرار مداوم تعامل در زمان واقعی، تصویربرداری هولوگرافیک و فن آوری های تولید شده توسط هوش مصنوعی، هنر پروژکتور، به عنوان پایان ارائه، همچنین به طور عمیق در هنر عمومی، تئاتر تجربی و سناریوهای واقعیت مجازی ادغام می شود،ایجاد یک شبکه زیبایی شناختی پویا که از مرزهای دنیای فیزیکی و دیجیتال فراتر می رود.
تماس با شخص: Mr. PingQuan Ho
تلفن: 86-18038098051